Ellen DeGeneres: «Η μαγκια ειναι να γελας οταν υποφερεις»

Σάββατο, 09 Ιανουάριος 2010 18:34

Μία συνέντευξη της Ellen Degeneres στο Στέλιο Βελλή:

Η πλειονότητα του κόσμου την ξέρει για το εύστοχο κι εύστροφο χιούμορ της, τη χαλαρή νοοτροπία της, τις έξαλλες χορευτικές φιγούρες της, καθώς και για τα παρδαλά αθλητικά της παπούτσια. Αυτό που ίσως αγνοούν οι περισσότεροι, ωστόσο, είναι πως το κωμικό περίβλημα της Ellen DeGeneres δεν την καθιστά χαζοχαρούμενη, ούτε αφελή. Αναμφίβολα, αποτελεί σκεπτόμενο και συνειδητοποιημένο άτομο, που έχει το θάρρος της γνώμης του και δεν διστάζει να πει τα πράγματα με το όνομά τους.

Με αφορμή την κουβέντα μας, η ίδια σηκώνεται από το θρόνο της λαοφιλούς τηλεοπτικής εκπομπής της, προκειμένου να ξαπλώσει στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή. Χαμόγελα και δάκρυα, χιούμορ και συγκίνηση ουδέποτε μπλέχτηκαν τόσο αρμονικά.

Σε μια κοινωνία, δήθεν ισότητας και δημοκρατίας, η οποία απολαμβάνει να σχολιάζει, να κουτσομπολεύει και να κατακρίνει, μήπως το ψέμα αποδεικνύεται προτιμότερο από την αλήθεια;

«Δυστυχώς, οι περισσότεροι άνθρωποι αδυνατούν μέχρι σήμερα να κοιτάξουν κατάματα την πραγματική τους ταυτότητα. Παραδόξως, προτιμάμε να παίζουμε θέατρο μπροστά στον καθρέφτη, να φοράμε χαρωπές μάσκες όταν βγαίνουμε έξω, να αγωνιζόμαστε για πλαστά ιδανικά και να ενσαρκώνουμε ρόλους αποδεκτούς από τον περίγυρό μας, που όμως δεν μας εκφράζουν.

Παριστάνουμε τα άψογα παιδιά, που οι γονείς μας ανέκαθεν ονειρεύονταν να αποκτήσουν, γινόμαστε οι σπλαχνικοί ακροατές στους οποίους οι φίλοι μας πάντοτε σπεύδουν για να διηγηθούν όσα τους απασχολούν, εξελισσόμαστε σε άριστους μαθητές, γεμίζοντας με υπερηφάνεια τους καθηγητές μας, που καμαρώνουν επιδεικτικά για τα επιτεύγματά τους και εργαζόμαστε μέχρι τελικής πτώσεως προκειμένου να ικανοποιήσουμε τα αχόρταγα αφεντικά μας. Εν ολίγοις, ζούμε για όλους τους άλλους και ξεχνάμε να ζήσουμε για εμάς. Κουβαλάμε υπομονετικά τον τρόμο της απόρριψης, τον αφήνουμε να παρασιτεί μέσα μας και να μας κατατρώει.

Αποφάσισα να μιλήσω ανοιχτά και να αποκαλύψω τις σεξουαλικές προτιμήσεις μου επειδή είχα φτάσει στο σημείο να με σιχαίνομαι. Συμφιλιώθηκα με τη δική μου αλήθεια, απαλλάχθηκα από οτιδήποτε μη αυθεντικό και απελευθερώθηκα. Οι άνθρωποι, βέβαια, δεν συγχωρούν τη διαφορετικότητα, την περιθωριοποιούν και τη χλευάζουν. Σοκαρίστηκα με τη στενομυαλιά τους, με την κακία που εκπέμπουν όταν σε θεωρούν ξένο, παρείσακτο και προβληματικό. Ειλικρινά, τα λυπάμαι αυτά τα άτομα, εκείνα που εκτοξεύουν λάσπη και χολή για να μπαλώσουν τα κόμπλεξ και τις ανασφάλειές τους.

Σε κάθε περίπτωση, πιστεύω πως πρέπει να βλέπουμε τον εαυτό μας χωρίς παρωπίδες και να τον αποδεχόμαστε άνευ όρων. Μολονότι τα ψέματα φαντάζουν βολικά, έχουν πάντα δυσάρεστες παρενέργειες. Μονάχα η αλήθεια μπορεί να μας λυτρώσει».

- Όταν έχει ακουμπήσει κάποιος στον πάτο, πώς μπορεί να αναδυθεί και πάλι στην επιφάνεια;

«Μόλις νιώσεις ότι έφτασες στο έσχατο σημείο, κάνεις αναγκαστικά την αυτοκριτική σου, αναλογίζεσαι τις αποφάσεις και τις επιλογές σου, ανακαλύπτεις τα λάθη σου κι άμα σου κόβει διδάσκεσαι από αυτά. Τα σημαντικότερα μαθήματα, άλλωστε, χρειάζεται να πονέσουμε για να τα πάρουμε. Όταν αποτυγχάνεις, ωριμάζεις, αποκτάς άμυνες, γίνεσαι πιο σκληρός και λιγότερο ευάλωτος, συνειδητοποιείς τι έχει σημασία, ώστε να το κρατήσεις για να πας παραπέρα και τι πρέπει να πετάξεις στα σκουπίδια.

Επ’ ουδενί δεν ωφελεί να τα παρατάμε. Πρέπει να μηδενίζουμε το κοντέρ, να ανάβουμε ξανά τη μηχανή και να πατάμε γκάζι για νέες εμπειρίες. Σε τελική ανάλυση, όσες φορές κι αν πέσουμε κάτω, σημασία έχει πόσες θα καταφέρουμε να σηκωθούμε και να σταθούμε στα πόδια μας».

- Η ζωή τείνει προς την κωμωδία ή το μελόδραμα;

«Η απάντηση εναπόκειται στη φιλοσοφία του καθενός. Προσωπικά, πάντως, προσπαθώ να διατηρώ την αισιοδοξία μου, ακόμα κι όταν τα πράγματα δυσκολεύουν. Δεν θέλω να μεμψιμοιρώ, να απογοητεύομαι και να βάζω τα κλάματα. Η μαγκιά είναι να γελάς όταν υποφέρεις».

- Πότε κλαίτε;

«Όταν δεν με βλέπει κανείς».

- Τι τραγουδάτε στο μπάνιο σας;

«Αυτοσχεδιάζω μιξάροντας κλασικές μελωδίες, προσθέτοντας τους πιο σαχλούς στίχους και δημιουργώντας τις δικές μου παλαβές διασκευές. Συνήθως, ξεσπάω σε υστερικά χάχανα».

Ποιο είναι το ωραιότερο θέαμα που έχουν αντικρίσει τα μάτια σας;

«Το αγχωμένο, αλλά γεμάτο λάμψη χαμόγελο της γυναίκας μου, δευτερόλεπτα πριν από το γάμο μας. Αυτό και μόνον ήταν αρκετό για να νιώσω ευτυχισμένη, ασφαλής και ευγνώμων».

ΠΑΡΕΠΙΠΤΟΝΤΩΣ

Η Ellen DeGeneres αγχώνεται με το παραμικρό, οργανώνει πάντα τις δουλειές της σε λίστες και παίζει μανιωδώς πόκερ. Συλλέγει αντίκες και παλιούς καθρέφτες, ενώ η τροπαιοθήκη της βρίσκεται στο γυμναστήριο του σπιτιού της. Δεν κρύβει την τελειομανία της.

^{Συνέντευξη στον Στέλιο Βελλή - ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ}

Written by :